In het tijdperk van de alles regerende televisie zijn boeken niet meer zo geliefd, zegt men. Maar de feiten bewijzen anders. Zo blijken de dikke boeken van Voskuil, "Het bureau", een bestseller te zijn. Voskuil schrijft over het wel en wee van de mensen op zijn werk. Wat hij schrijft, is herkenbaar, uit het leven gegrepen. Bij het verschijnen van een nieuw deel, een nieuwe 'Voskuil', haasten de liefhebbers zich naar de winkel om een exemplaar te kopen.
Wat maakt een boek zo aantrekkelijk? Boeken bevatten de geestkracht en de creativiteit van mensen. En de lezer wil daar toegang toe krijgen, zich laten raken. De een door de romantiek of de spanning, de ander door het drama. Nieuwsgierigheid speelt mee, interesse, verbazing, ontroering, herkenning, enthousiasme. Al die gevoelens worden gewekt als we een boek openen. Als gevoelens aan gevoelens raken, worden we mens. Daarover gaat het in de lezing van vandaag, want met Bijbelboeken is het niet anders. Boeken worden geopend en voorgelezen en er ontstaat herkenning of ontroering bij mensen. Vreugde om het vrije heden, verdriet om gemiste kansen en moed om naar de toekomst te kijken. Kortom er wordt geestkracht gewekt. Eigenlijk is dit geen wonder, want, lezend of luisterend, krijgen we deel aan de levende geest van de generaties vóór ons en herkennen we ten diepste de behoefte en de nood van onze eigen ziel. Als we ons hart maar openen. In het boek Iaat de mens zien wie hij is, dankzij alle licht en donker, lief en leed, dat erin wordt uitgedrukt.
Zo vergaat het Jezus ook. Hij heeft de beurt om voor te lezen en Hij wordt geraakt door wat Hij leest. Hij is onder de indruk van de tekst: de inspiratie van God is mij ten deel gevallen. God heeft mij aangesteld en gezonden om armen uit de nood te halen, om een boodschap van bevrijding te brengen. Hoor wat Hij zegt: 'Deze woorden spreken me erg aan. Het is alsof dit voor mij geschreven is. Dit moet ik gaan doen.' Zo begint iedere roeping: aangesproken worden, je herkennen in een woord.
Het overkomt ons soms als wij samen met medegelovigen deze verhalen lezen, dat we in de kring gaandeweg herkenning zien groeien. Mensen komen hun eigen levensverhaal tegen en delen het ontroerd vaak aan elkaar mee. We horen hoe mensen spreken over de blijde boodschap aan de armen, over bevrijding van gevangenen, over het laten gaan van de verdrukten. Dan wordt het boek energie en wekt het enthousiasme. Dat kan alleen als het boek een appel doet op iets wat diep in iedere mens verankerd ligt.
Als de waarheid van de heilige Schrift herkend wordt als mijn waarheid, dan word ik geraakt, soms enthousiast of boos, gespannen of nieuwsgierig. Als ik dan dit boek niet sluit, omdat al die gevoelens toch te ongemakkelijk zijn, maar verder lees - alleen of samen met anderen - dan kan het gelezen woord in vervulling gaan en mij meer mens maken, van harte toegewijd aan een blijde boodschap, die haar naam met ere draagt, omdat ze echte blijdschap wekt.