Lichtmis (2008)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 306 niet laden
Broeders en zusters,

Je zou het eigenlijk niet zeggen, maar het feest van Maria Lichtmis, of Maria Zuivering is veertig dagen na Kerstmis eigenlijk het slotfeest van de kersttijd.  Al in de Romeinse tijd moest een gelijkaardig feest wat licht brengen in donkere tijden en moest het met reinigingsrituelen ook ziekte bij dieren en mensen afweren.

In de Oosterse Kerk noemt het feest Hypapante, wat ontmoeting betekend.  Maar ik zou het vandaag eventjes willen hebben over de naam ‘opdracht van de Heer in de tempel'.  Als gelovige Joden doen Maria en Jozef een serieuze inspanning door van hun woonplaats naar Jeruzalem te gaan om daar hun eerstgeborene op te dragen aan God.  Wat is dat eigenlijk een opdracht? Als jijzelf iets opdraagt aan, dan is er toch een groot verschil met de opdrachten waarvan je moet zorgen dat ze in orde komen.

In vele boeken staat er ook een opdracht van de schrijver.  Dan zegt hij zoiets als ‘dit boek is opgedragen aan mijn vrouw die mij vele uren moest missen' of ‘dit boek is opgedragen aan mijn overleden ouders zonder wie...'.  In zo'n opdracht zit een dubbele beweging.  Ten eerste is het een offer aan die persoon.  Je zegt als het ware ‘al dat werk en de vruchten die het zal dragen draag ik aan jou op, het is mijn offer voor jou uit dank of erkentelijkheid'.  Aan de andere kant vraagt dit offer ook van die ander iets in de plaats.  Namelijk zijn blijvende steun en inspiratie.  Voor die vrouw: ‘laat me voor een volgend boek ook in stilte werken en blijf zo lief om me nu en dan iets te brengen om te eten'. Voor die ouders: ‘blijf me inspireren'.  Soms is het laatste, namelijk het ‘terugverdieneffect' belangrijker dan het offer zelf.  Als je je boek bijvoorbeeld opdraagt aan een heel bekend professor of aan een grote heilige hoop je ook dat iets van zijn of haar eruditie of heiligheid ook op jouw boek zal afstralen.  Dit staat in schril contrast met de tijd dat onbekende schrijvers hun boeken opdroegen aan een groot profeet of apostel door hun werk niet te signeren met hun eigen naam, maar juist te signeren met de naam van deze grote persoon (schrijven onder een pseudoniem).   Alhoewel het toch ook in hun bedoeling lag dat hun boodschap een grotere groep toehoorders zou krijgen.  

Een opdracht is eigenlijk een soort verbond, met verplichtingen (een echte opdracht, een opgave), maar anderzijds ook met een echte belofte van steun.

Wanneer wij vandaag de kinderen en ook onszelf toewijden aan Maria willen wij eigenlijk net hetzelfde doen, ons offer bestaat erin dat wij een weg willen bewandelen op een manier zoals zij dat deed.  Vol vertrouwen in God en Jezus.  We weten dat dit niet de meest gemakkelijke weg is, maar we trekken ons op aan het feit dat we nooit tot bij Maria komen zonder het gevoel te hebben dat ze echt luistert, met ons meeleeft en vaak ook voor ons ‘ten beste spreekt'

Het is daarom ook dat wij vandaag wat licht aansteken. Een offerlicht dat we opdragen aan Maria, maar ook een lichtje als teken van onze hoop. Amen.